Ζάχαρη και στάχτη

Ζάχαρη και στάχτη
όταν κυλάς σε δρόμο
που δεν είναι δικός σου
αντί για τον γνώριμο ίσιο
κι αδιέξοδο

όταν στα δάχτυλά σου
παίζουν τ'αρώματα
από ότι έχεις αγγίξει
έχοντας αφήσει σε άνθη
λίγη απ'τη σκόνη σου

όταν οι κρότοι
της άμμου που πέφτει
δεν είναι το θέμα σου
και δεν έχουν κάτω δεξιά
την υπογραφή σου

Ζάχαρη και στάχτη
γιατί σ'αυτόν το κόσμο
που καίγεται
και λιώνει στα μάτια σου
εύκολα παντού
βυθίζεται το βλέμμα
και πνίγεται
γλυκά...
κι απαλά