Αρκεί

Μου αρκεί...
να σε κοιτώ να κείτεσαι
νεκρός
ανάμεσα σ' όμορφες λέξεις
και γρήγορα συμπεράσματα
με τα μάτια σου
εσταυρωμένα στο κενό
να σφαδάζουν γύρω σου
οι στιγμές
για λίγη σημασία
για λίγη παραπάνω
διάρκεια

Μου αρκεί...
να χαζεύω εγώ ο πήλινος
το κέρινο ομοίωμά μου
που 'χει στα χέρια του
φωτογραφία του πρωτοτύπου
όπως αυτό είχε αποθανατιστεί
σ'ένα τελάρο
από ταλαντούχο ζωγράφο
κοιτώντας την προτομή
ενός ανθρώπου
που δεν υπήρξε

Κι εγώ
είμαι ακόμα εγώ
έτσι θέλω να νομίζω
και κινούμαι, ανασαίνω
θορυβώ ή ψιθυρίζω
κάνω τα δέοντα δηλαδή
τα μικρά κι ασήμαντα
δέοντα

γιάτι έτσι έγινε
και κάπως υπάρχω
κι αυτή
η διάρκεια
μου αρκεί

για να κάνω
τα δέοντα δηλαδή
τα "μικρά κι ασήμαντα"
δέοντα